Dostępne badania toksykologiczne pestki awokado nie ustalają, czy zawiera ona cyjanek lub amigdalinę. Oceniały określone ekstrakty u zwierząt, a nie bezpieczeństwo jedzenia pestki przez ludzi. Nie potwierdzają więc ani obecności tych związków, ani tego, że pestka jest sprawdzonym składnikiem koktajlu, naparu czy innego domowego preparatu.
Czy pestka awokado zawiera cyjanek?
Na podstawie opisanych badań nie da się stwierdzić, czy pestka awokado zawiera cyjanek lub amigdalinę. Publikacja dotycząca odmiany Hass wymienia fitosterole, triterpeny, kwasy tłuszczowe i glikozydy kwasu abscysynowego, ale nie przedstawia analizy cyjanku ani amigdaliny.
Lista związków wymienionych w pracy nie jest równoznaczna z pełnym badaniem składu pestki. Pominięcie cyjanku lub amigdaliny w opisie nie dowodzi, że tych substancji na pewno nie ma. Z kolei sama wzmianka o cyjanku w kontekście innych pestek nie przesądza, że występuje on również w pestce awokado.
Badanie z 2013 roku dotyczyło pestek Persea americana odmiany Hass, ale jego celem była ocena toksyczności ostrej i aktywności genotoksycznej ekstraktu. Nie było ukierunkowane na wykrywanie związków cyjanogennych. Do ustalenia, czy cyjanek lub amigdalina występują w pestce, potrzebna byłaby bezpośrednia analiza tych związków.
Co wykazało badanie ekstraktu z pestki awokado?
Badanie z 2013 roku oceniało ekstrakt etanolowy z pestek awokado odmiany Hass podawany myszom. Nie sprawdzało zwykłej porcji pestki, proszku dodawanego do koktajlu ani domowego naparu.
W teście toksyczności ostrej śmiertelność odnotowano u myszy otrzymujących dawki ekstraktu wynoszące 500, 1000 i 2000 mg/kg. Autorzy obliczyli LD50 na 1200,75 mg/kg. LD50 to oszacowana dawka powodująca śmierć połowy badanych zwierząt w warunkach danego testu. Wartość ta opisuje badany ekstrakt i model zwierzęcy, a nie bezpieczną lub niebezpieczną porcję pestki dla człowieka.
W teście mikrojądrowym, wykonanym przy dawce 250 mg/kg ekstraktu, nie stwierdzono statystycznie istotnej różnicy między wynikami dla ekstraktu a kontrolą ujemną. Autorzy uznali, że ekstrakt nie wykazał aktywności genotoksycznej w tym konkretnym teście. Wynik nie oznacza jednak, że sprawdzono wszystkie możliwe skutki zdrowotne ani wszystkie postacie pestki.
Inne badanie dotyczyło wodnego ekstraktu z pestek Persea americana podawanego szczurom. W teście ostrej toksyczności nie udało się wyznaczyć LD50 przy zastosowanych dawkach do 10 g/kg. W osobnej części eksperymentu szczury otrzymywały ekstrakt przez 28 dni; autorzy opisali między innymi zwiększone spożycie płynów oraz brak istotnych zmian w części badanych parametrów krwi i biochemicznych. To również wynik dotyczący określonego ekstraktu, czasu badania i zwierząt, a nie ocena bezpieczeństwa pestki w diecie człowieka.
Wyniki te nie są sprzeczne: badanie ekstraktu etanolowego u myszy wykazało ostrą toksyczność przy określonych dawkach, natomiast test mikrojądrowy nie wykazał aktywności genotoksycznej w zastosowanych warunkach. Testy odpowiadają na różne pytania, a żaden nie sprawdzał cyjanku ani amigdaliny. Nie należy więc traktować wyniku testu mikrojądrowego jako potwierdzenia, że pestka jest bezpieczna do jedzenia.
Czy można bezpiecznie jeść pestkę awokado?
Opisane badania nie potwierdzają, że bezpiecznie można jeść pestkę awokado, jej proszek, napar lub domowy ekstrakt. Nie określają bezpiecznej dawki dla ludzi ani skutków regularnego spożywania. Dlatego najostrożniej jest nie traktować pestki jako sprawdzonego składnika żywności i nie dodawać jej do codziennej diety na podstawie tych eksperymentów.
Ekstrakt etanolowy użyty w badaniu myszy powstał w warunkach laboratoryjnych. Nie jest tym samym co cała pestka ani preparat przygotowany w domu. Metoda ekstrakcji może wpływać na skład uzyskanego ekstraktu. Autorzy badania na myszach zauważyli, że różnice w toksyczności ekstraktów mogą wynikać z odmiennych metod ich przygotowania. Nie można więc bezpośrednio przenosić liczbowych wyników na napar, proszek czy konkretną porcję pestki.
Brak istotnej różnicy w teście mikrojądrowym nie jest ogólnym potwierdzeniem bezpieczeństwa. Wynik dotyczy określonego testu, dawki, ekstraktu i badanych myszy. Z kolei wynik dotyczący ostrej toksyczności ekstraktu nie pozwala samodzielnie wyliczyć ryzyka po zjedzeniu pestki w innej postaci. Żadne z tych badań nie określa bezpiecznej porcji dla ludzi.
Wniosek o bezpieczeństwie zależy od tego, co rzeczywiście zbadano. W pracy z 2013 roku autorzy wskazali potrzebę dalszych badań toksykologicznych, między innymi z użyciem wyizolowanych związków. Wynik dla ekstraktu etanolowego nie wyznacza bezpiecznej dawki pestki ani nie pozwala zakładać, że suszenie, mielenie lub zalanie jej wodą daje produkt o takim samym składzie. Jeśli chodzi o wykorzystanie pestki w koktajlu lub naparze, dostępne wyniki nie dają podstaw, by uznać te formy za sprawdzone do spożycia przez ludzi.
Dlaczego nie należy przenosić informacji o innych pestkach na awokado?
Informacje o składzie pestek innych owoców nie rozstrzygają składu pestki awokado. Twierdzenie o cyjanku lub amigdalinie powinno opierać się na danych dotyczących konkretnej rośliny i bezpośredniej analizie próbki.
Badanie z 2013 roku dotyczyło pestek Persea americana odmiany Hass, a drugie opisane badanie analizowało wodny ekstrakt z Persea americana. Żadne z nich nie porównywało pestek różnych owoców ani nie sprawdzało obecności cyjanku lub amigdaliny. Gdy oceniasz takie twierdzenie, zwróć uwagę, czy analiza dotyczy właśnie awokado i bezpośrednio oznacza poszukiwany związek. Informacja o innym owocu nie zastępuje takiego wyniku.